شهاب نیوز: با آن که محمود احمدی‌نژاد 3 ماه قبل «پیش‌بینی» کرده بود قیمت نفت دیگر به پایین‌تر از 100 دلار نخواهد رسید، بازار جهانی نفت راه خود را طی کرد و روز گذشته در حضور اعضای نگران اوپک برای لحظاتی به مرز 60 دلار نزدیک شد. با کاهش شدید قیمت نفت این سئوال جدی مطرح می‌شود که اقتصاد ایران پس از سه سال درآمد افسانه‌ای دچار چه وضعیتی خواهد شد؟ جامعه ایران متاسفانه فرصت طلایی 3 سال اخیر برای بهره‌برداری از قیمت افسانه‌ای نفت را از دست داد و درآمدهای هنگفت و بی‌سابقه کشور در چرخه تزریق نقدینگی به بازار، اعطای وام به برخی گروه‌های خاص، واردات بی‌رویه و نهایتاً تصمیمات غلط اقتصادی هرز رفت. اغلب کارشناسان معتقدند وابستگی اقتصاد ایران به نفت طی سه سال اخیر دائماً افزایش یافته است. به اعتقاد آن‌ها؛ سوء مدیریت‌ها، تصمیمات غلط اقتصادی، پافشاری محمود احمدی‌نژاد بر برخی نظرات خود، تزریق نقدینگی، تورم سنگین، تغییرات متعدد مدیریتی و ده‌ها عامل دیگر باعث شده که نه تنها فرصت طلایی نفت 100 دلاری از کف برود، که اقتصاد ایران آسیب‌پذیری بیشتری هم در قبال نوسانات قیمت نفت پیدا کند. دولت احمدی‌نژاد البته مطلقاً چنین ارزیابی‌هایی را قبول ندارد و نه تنها افزایش وابستگی اقتصاد به درآمدهای نفتی را رد می‌کند، که بر اساس آمار خود تاکید می‌ورزد شرایط اقتصادی کشور به مراتب بهتر شده، رفاه مردم افزایش یافته، کشور به یک کارگاه بزرگ عمرانی تبدیل شده و نهایتاً هیچ گونه «سوء مدیریت» یا «تصمیمات غلطی» نیز در کار نبوده است. به رغم این اختلاف‌نظر حل نشدنی؛ اقتصاد ایران بدون توجه به تبلیغات دولت نهم یا انتقادات کارشناسان صرفاً بر اساس واقعیت‌های اقتصادی در حال حرکت است. واقعیت‌هایی که در شرایط فعلی، کاهش قیمت نفت یکی از مهم‌ترین آن‌هاست. با تداوم روند کاهشی قیمت نفت تا پایان سال جاری، درآمد ارزی کشور حداقل 54 میلیارد دلار کاهش خواهد یافت. این کاهش درآمد نه تنها زنگ خطر را برای اقتصاد نفتی ایران به صدا در می‌آورد، که باعث کسری بودجه خواهد شد. پیش از این صندوق بین المللی پول طی گزارشی اعلام کرده بود چنانچه قیمت نفت خام ایران به کمتر از 85 دلار کاهش یابد، این کشور دچار کسری بودجه خواهد شد. نشریه میس خاورمیانه در تحلیل خود این رقم را 90 دلار ذکر کرده است. گزارش اخیر مرکز پژوهش‌های مجلس شورای اسلامی نیز تاکید می‌کند که اگر قیمت نفت خام ایران به زیر ۸۰ دلار افت کند، دولت دچار کسری بودجه خواهد شد. بنابراین با توجه به افزایش وابستگی به نفت طی سه سال گذشته و رشد فزاینده نیاز به درآمدهای نفتی در کشور، قرار گرفتن قیمت نفت بین 60 تا 70 دلار یک زنگ خطر کاملاً‌ پرطنین محسوب می‌شود. مساله دیگر صندوق ذخیره ارزی است. محمود احمدی‌نژاد با این استدلال که موجودی حساب ذخیره ارزی «محرمانه» است، از اعلام رقم دقیق موجودی آن خودداری می‌کند. با این حال نمی‌توان فراموش کرد که طی سه سال گذشته، برداشت‌های بی‌رویه از حساب ذخیره ارزی باعث شده صندوق ایران در مقایسه با سایر کشورهای تولیدکننده نفت نحیف‌تر باشد. بر اساس ارزیابی‌های نهادهای معتبر خارجی، ایران پس از ونزوئلا دومین کشوری است که بیشترین آسیب را از رهگذر کاهش قیمت نفت متحمل می‌شود. چرا که موجودی حساب ذخایر ارزی این دو کشور به دلیل برداشت‌های مکرر از توان به مراتب کمتری برای پوشش دادن به کاهش درآمدهای آن‌ها برخوردار هستند. باید به دولت و مجلس هشدار داد که در صورت برداشت‌های تازه از صندوق ذخیره ارزی (از جمله تصویب طرح ۱۵ هزار میلیارد تومانی بازپرداخت بدهی دولت به بانك‌ها) آسیب‌پذیری کشور در مقابل کاهش قیمت نفت شدیداً افزایش خواهد یافت. از این‌ها گذشته، دولت نهم دستگاه‌های اجرایی را به بودجه‌های انبساطی عادت داده است که تغییر این روند (به دلیل کاهش درآمد نفتی) کاری طاقت‌فرسا یا در مواردی غیرممکن است. بودجه جاری سال 1387 نسبت به سال ۱۳۸۳ تقریبا نزدیك به ۳ برابر است. با این وصف، کاهش بودجه جاری سال آینده آن هم در شرایطی که دولت با مطالبات معوقه معلمان روبروست و افزایش حقوق کارکنان دولت به دلیل تورم ضروری است؛ امری تقریباً غیرممکن به نظر می‌رسد. علاوه بر این، دولت احمدی‌نژاد که سیاست پرداخت مستقیم یارانه و کمک‌های نقدی به توده مردم (چیزی که اقتصاد صدقه‌ای خوانده می‌شود) را دنبال می‌کند، در صورت کاهش قیمت نفت با مشکل جدی کمبود منابع مواجه خواهد شد. ضمن آن که کاهش درآمدهای نفتی مستقیماً کاهش رفاه اجتماعی، افزایش بیکاری و کاهش حقوق و درآمد افراد شاغل در بخش‌های غیردولتی را به همراه خواهد داشت. علاوه بر این، دولت نهم با هدف مهار بخشی از تورم افسارگسیخته ناشی از پمپاژ نقدینگی به سیاست واردات کالاهای اولیه و مصرفی روی آورده است. صرفنظر از این که این سیاست چه آثار مخربی بر صنعت و کشاورزی ایران گذاشته، کاهش درآمد نفتی به معنای کاهش واردات خواهد بود که نتیجه‌ای جز بروز تمام عیار آثار پنهان تورم نخواهد داشت. با توجه به موارد فوق این نگرانی جدی وجود دارد که سیاست‌های اقتصادی سال‌های اخیر نهایتاً موجب شود ایران به بزرگترین بازنده «افزایش» قیمت نفت! تبدیل شود. درآمد افسانه‌ای نفت در سه سال اخیر نه تنها به عنوان یک فرصت تاریخی و استثنایی مورد استفاده قرار نگرفت، که نهایتاً باعث افزایش وابستگی اقتصاد کشور به نفت، هرز منابع و افزایش آسیب پذیری کشور در مقابل نوسانات قیمت نفت شد

هفته نامه آلمانی«اشپیگل» در شماره اخیر خود از تلاش‌های گسترده و پشت پرده دولت آلمان برای تشدید تحریمها علیه جمهوری اسلامی خبر داد. به گزارش شهاب نیوز به نقل از خبرگزاری «د‌پ‌آ» آلمان، هفته‌نامه اشپیگل در شماره جدید خود اعلام کرده است که دولت آلمان با رایزنی‌ها و فشارهای گسترده تلاش می‌کند تمامی شرکت‌های نفت و گاز و بنزین، موسسات مالیاتی و بانک‌های آلمان را به قطع رابطه با رژیم تهران وادار نماید. بر اساس این گزارش، نمایندگان چند وزارتخانه مهم و کلیدی آلمان از جمله وزارتخانه‌های دارایی، اقتصاد و انرژی طی جلسه‌ای که دوشنبه هفته گذشته در برلین برگزار شده است، درباره فشارهای گسترده به شرکت‌ها و موسسات آلمانی جهت تشدید تحریم‌های رژیم تهران به توافق رسیده‌اند. بر مبنای این طرح، وزارتخانه‌های دارایی و اقتصاد مکلف شده‌اند ضمن رایزنی با شرکت‌های فعال در زمینه انرژی از جمله نفت و گاز، موسسات مالیاتی و نهادهای مالی آلمان آن‌ها را به قطع هرگونه همکاری با رژیم تهران مجاب نمایند. سخنگوی وزارت خارجه آلمان روز گذشته از اظهار نظر در مورد گزارش اشپیگل خودداری کرد. با این حال این گزارش تاکید دارد که دولت آلمان تصمیم گرفته است روابط بسیار گسترده اقتصادی شرکت‌های آلمانی با رژیم تهران را کاملاً قطع کند. بر اساس آمارهای موجود، هم‌اکنون ۱۷۰۰ شرکت آلمانی با ایران در حال همکاری هستند و حدود دو سوم شرکت های ايرانی از تکنولوژی آلمانی استفاده می‌کنند. فقط در شش ماهه اول سال 2008، اداره مرکزی تجارت خارجی آلمان 1926 قرارداد بازرگانی با ايران را تصويب کرده است. بر اساس گزارش اشپیگل، طرح جدید دولت آلمان بر اساس طرح دولت فرانسه تدوین شده که بر توقف همکاری‌های تجاری، مالی و صنعتی تمام کشورهای اروپایی با رژیم تهران تاکید کرده است

براساس گزارش سايت رده‌بندي اطلاعات سوانح هوايي، "هما" به عنوان سانحه ساز ترين شركت هواپيمايي بين 12 شركت هواپيمايي منطقه خاورميانه و آفريقا اعلام شد. سايت رده‌بندي اطلاعات سوانح هوايي (planecrashinfo) در آخرين ارزيابي و رده‌بندي خود اقدام به معرفي كمترين و بيشترين سوانح هوايي مربوط به شركتهاي هواپيمايي در 5 قاره نموده است. بنابراين گزارش، اين رده‌بندي تنها منحصر به ميزان سوانح هواپيمايي نيست بلكه در آن عواملي چون فرآيند نگهداري و عمليات پروازي، انواع برنامه‌هاي تمريني پروازي، سن ناوگان و مسيرهاي ويژه پروازي نيز دخيل مي‌باشند. اين گزارش حاكي است : رتبه‌بندي ايرلانيهاي مختلف در اين گزارش بر اساس سه مولفه تعداد پروازها، تعداد سوانح پروازي و تعداد تلفات و كشته‌هاي انساني در اين سوانح مي‌باشد. اطلاعات مورد استفاده در اين گزارش از سال 1988 تا دسامبر 2007 گردآوري شده‌اند. اين سايت در رده‌بندي شركتهاي هواپيمايي فعال در منطقه خاورميانه و آفريقا، با توجه به پارامترهاي مذكور اعلام كرده كه شركت هواپيمايي ايران اير يا همان «هما» بيشترين ميزان سوانح هوايي را در بين 12 ايرلاين ديگر اين منطقه دارا است اين 12 شركت هواپيمايي شامل Emirates AirLine ، EI AI، Royal Jordanian،‌Kuwait AirWays ، Air Zimbabwe، Oman Aviatoin، Saudi Arabia Air Line ،‌South African Airways ، Royal Air Maroc،‌Egypt Air‌ و Iran Air مي‌باشد. اين گزارش حاكي است: كمترين ميزان سوانح در اين ليست مربوط به شركت هواپيمايي Emirates Airline است كه در اين مدت سوانح مرگباري را نداشته است. هما در اين مدت 4 سانحه مرگبار را در كارنامه خود دارد

نماينده خواف و رشتخوار در مجلس شوراي اسلامي گفت: به ‌علت فضاسازي‌هاي منفي كشورهاي غربي و اعمال برخي تحريم‌هاي اقتصادي، شاهد كاهش چشمگير سرمايه‌گذاري‌هاي خارجي در ايران بوده‌ايم. محمدرضا سجاديان با بيان اين مطلب، افزود: به دلايل مطرح شده بسياري از طرح‌ها در عسلويه به عنوان بزرگترين قطب نفتي منطقه نيمه تمام رها شده است. سجاديان تاكيد كرد: راه‌اندازي بسياري از صنايع مادر احتياج به سرمايه‌گذار خارجي دارد و منابع داخلي پاسخگوي نيازهانخواهند بود. وي درباره راهكارهاي خروج از اين وضعيت خاطرنشان كرد: گسترش روابط با كشورهاي مختلف از طريق مذاكره و دعوت آنها جهت بازديد از ايران به منظور آشنايي با فضاي داخلي و امنيت اقتصادي حاكم بر ايران مي‌تواند راهگشاي اين مهم باشد.

چگونه دیو سیاه ، مغزهایمان را و آنچه در نیات شوم خودمان هست را با پوشش ایدئولوژِی و دین بر سر انسانها وارد میکند...چه جانها که تباه شد ...چه عمرها که سیاه شد...چه نسلها که سوختند